Μοίρες https://www.booked.net
+17°C

Τουρισμός, η βαριά βιομηχανία εκμετάλλευσης

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο:
Τουρισμός, η βαριά βιομηχανία εκμετάλλευσης

Τις προηγούμενες 10ετίες, όλες οι κυβερνήσεις -ουδεμιάς εξαιρουμένης- αναγόρευαν τον Τουρισμό σε «ατμομηχανή» της οικονομίας της χώρας, καταστρέφοντας ή αποδυναμώνοντας παραδοσιακούς δυναμικούς κλάδους(μεταποίηση, ναυπηγική βιομηχανία, αγροτοκτηνοτροφία, κ.ά.),υπονομεύοντας συνολικά τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας. Στην πραγματικότητα το μέγεθος και ο προσανατολισμός του τουρισμού ήταν επιλογή του μεγάλου κεφαλαίου, γιατί ο κλάδος έχει υψηλή κερδοφορία, στις πλάτες των ολοένα και περισσότερο εκμεταλλευομένων εργαζομένων.

Ειδικότερα, προσανατολισμένος στους εισαγόμενους τουρίστες και μακριά απ' την ικανοποίηση των αναγκών αναψυχής του λαού στη χώρα, ο κλάδος του Τουρισμού αποτέλεσε χαρακτηριστικό κλάδο της «εξωστρεφούς» καπιταλιστικής οικονομίας, σε στενή σύνδεση με την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία.

Μέσα στην πανδημία, που έγινε η αφορμή εκδήλωσης της νέας βαθιάς διεθνούς οικονομικής κρίσης που ήδη «βρισκόταν στα σκαριά», αποδείχτηκε ότι αυτή η χρεοκοπία της στρατηγικής του κεφαλαίου για την εξωστρέφεια στον τουρισμό. Αποκαλύφθηκε ότι ο τουρισμός αποτελεί έναν κλάδο οικονομικής δραστηριότητας κατεξοχήν «ευαίσθητο» σε μια διακύμανση της οικονομίας και έκθετο σε αναταράξεις στον κλάδο παγκοσμίως, ακόμα και στις εξελίξεις στην περιοχή μας, μια περιοχή έντονων αντιπαραθέσεων ιμπεριαλιστικών κέντρων, με ολοένα και μεγαλύτερη την εμπλοκή της χώρας για τη γεωστρατηγική αναβάθμιση της αστικής τάξης.

Η «τουριστική» οικονομία στην Ελλάδα, με τους ταχείς ρυθμούς ανάπτυξης, η εκτίναξη των εσόδων και των κερδών των ξενοδόχων -και μέσα στη δεκαετή κρίση- βασίστηκε πάνω στην εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης. Οι εργαζόμενοι στον Τουρισμό ξέρουν από πρώτο χέρι τι σημαίνει να πληρώνεις για τα κέρδη ή τα σπασμένα της εργοδοσίας, σε ανάπτυξη και κρίση. Εργάστηκαν κάτω από αντίξοες συνθήκες, με ανύπαρκτα μέτρα ασφάλειας και υγιεινής, με πολλά εργατικά ατυχήματα και παθήσεις που σχετίζονται με τους όρους δουλειάς. Ωράρια και ρεπό καταπατήθηκαν συστηματικά, με αποτέλεσμα πολλοί εργαζόμενοι να εργάζονται ολόκληρο καλοκαίρι χωρίς ρεπό, με πάνω από 10 ώρες εργασίας τη μέρα, ενώ οι εργοδότες έβαζαν επί το πλείστον 4ωρα ένσημα σε 8ωρη - 10ωρη εργασία, απαιτούσαν την επιστροφή ακόμη και του Δώρου Χριστουγέννων και μέρος των χρημάτων του μισθού και της αποζημίωσης απόλυσης. Η περίφημη μαθητεία, μια φάμπρικα με μαθητευόμενους φθηνούς εργάτες, ουσιαστικά ήταν σκληρή κακοπληρωμένη δουλειά, με τους χειρότερους όρους εργασίας.

Σήμερα, με πρόσχημα την αντιμετώπιση της πανδημίας, τις αντοχές και τη γρήγορη επανεκκίνηση της οικονομίας, η κυβέρνηση με ΠΝΠ και φωτογραφικές νομοθετικές ρυθμίσεις, οδήγησε χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία, στα επιδοματικά ψίχουλα, στην καταστρατήγηση του ημερήσιου χρόνου εργασίας, στην ένταση της εκμετάλλευσης με πολυάριθμες ελαστικές μορφές εργασίας, ενώ προχώρησε στη στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων στους κλάδους του τουρισμού των μεταφορών και του εμπορίου.

Το κυβερνητικό σχέδιο για τη νέα τουριστική σεζόν και πάλι, αρχίζει και τελειώνει στη στήριξη των μεγάλων ομίλων του Τουρισμού και των Μεταφορών, από τη ληστρική φορολογία του λαού και το ξεκοκάλισμα του πακτωλού δις του ταμείου ανάκαμψης, θυσιάζοντας την υγεία και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Μεγαλοξενοδόχοι, αεροπορικές εταιρείες και τουριστικοί όμιλοι έχουν τη στήριξη της κυβέρνησης της ΝΔ, καθώς και των ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ και των υπόλοιπων αστικών κομμάτων, παρά τις διαφορετικές διαχειριστικές συνταγές τους.

Στο όνομα της «ανάπτυξης» και μέσα από σκανδαλώδεις νομοθετικές ρυθμίσεις, παραδίδονται στα επιχειρηματικά συμφέροντα, με συνοπτικές διαδικασίες, βουνά, δάση, λίμνες και θάλασσες. Παραδίδονται σε επιχειρηματικούς ομίλους και διάφορες «ΜΚΟ» ,για τουριστική εκμετάλλευση, με τη μορφή συμβάσεων παραχώρησης, ακόμη και περιοχές απαγορευμένες μέχρι σήμερα. Μεταξύ αυτών έχουν δει το φως της δημοσιότητας νησιά ιστορικά, όπως Γυάρος, Μακρόνησος, Γαύδος, Σπιναλόγκα, Γραμβούσα, Χρυσή, κ.ά. Είναι γνωστή η εμπλοκή ΜΚΟ WWF («Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση») στη Γυάρο.

Νομιμοποιείται η δημιουργία μαρίνων σε αρχαιολογικούς χώρους, θωρακίζεται το επιχειρείν, με Έκδοση ΠΔ, για όλη την παραλιακή ζώνη Αττικής από το Φαληρικό Δέλτα μέχρι το Κορωπί, κ.λπ.. Αναγορεύεται το ΤΑΙΠΕΔ σε «Αρχή Σχεδιασμού», για την ιδιωτικοποίηση της κρατικής γης, της περιουσίας του λαού. Εδραιώνεται ακόμα περισσότερο ο ρόλος της marketing Greece και του ΣΕΤΕ ως κύριου μοχλού της τουριστικής προβολής της χώρας μας στο εξωτερικό με χρηματοδότηση του ελληνικού δημοσίου.

Όλα είναι κρίκοι της αλυσίδας, για να διευκολύνουν την κερδοφορία των ομίλων. Δεν αφορούν τις λαϊκές οικογένειες, που βλέπουν να μεγαλώνει προκλητικά η απόσταση ανάμεσα στις κάθε είδους παρεχόμενες τουριστικές υποδομές και στην ικανοποίηση των αναγκών για φθηνές και ποιοτικές διακοπές, για αναψυχή και περιήγηση.

Τέτοια ανάπτυξη συνιστά η στρατηγική επένδυση στο Ελληνικό, που έχει τη συναίνεση και του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ. Αντίστοιχα, σε άλλες περιοχές της χώρας, όπως στην βόρεια Κρήτη, ιδιαίτερα στην περιοχή της πρώην αμερικάνικη βάση Γουρνών, στο Βάι Σητείας, κ.ά. Αυτές οι επενδύσεις, αποτελούν το παράδειγμα για το πώς κυβερνήσεις και κρατικές υπηρεσίες ευθυγραμμίζονται για να παρακάμψουν κάθε εμπόδιο σε μια μεγάλη επένδυση, διευκολύνουν την «επιχειρηματικότητα», ανοίγουν νέα πεδία κερδοφορίας των κεφαλαίων που λιμνάζουν.

Η Κυβέρνηση στηρίζει το τουριστικό «θαύμα» και προσπαθεί να το θωρακίσει απέναντι στην πανδημία και την οικονομική κρίση, δίνοντας το «πράσινο φως» για επιχειρηματικό «ξεσάλωμα». Με στόχο να διασφαλίσει τα κέρδη του κεφαλαίου, φέρνει στη βουλή το νομοσχέδιο για τα εργασιακά, που αποτελεί «όρο» της ανάκαμψης που επιθυμούν κεφάλαιο και ΕΕ και συνιστά, ακόμη φτηνότερη εργατική δύναμη, γενίκευση των νέων μορφών εκμετάλλευσης και της ευελιξίας, ενώ συνεχίζει την εγκληματική διαχείριση της πανδημίας.

Σερβίρει το υποτιθέμενο «νέο παραγωγικό μοντέλο» το σχέδιο «Ελλάδα 2.0» που θα είναι «ανταγωνιστικό και εξωστρεφές», δηλαδή ακριβώς αυτό που ακολούθησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις και κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος με τη νέα καπιταλιστική κρίση, το οποίο στην πραγματικότητα είναι ένα νέο «Σούπερ Πανευρωπαϊκό Μνημόνιο».

Η κυβέρνηση είναι βαθιά γελασμένη αν νομίζει ότι οι εργαζόμενοι θα επιτρέψουμε τη νέα επίθεση, τα σχέδια αυτά που αποτελούν αιτία πολέμου. Πληρώσαμε πολλά, δεν θα πληρώσουμε ξανά την καπιταλιστική κρίση.

Οι εξελίξεις με την καπιταλιστική κρίση δείχνουν τον πραγματικό χαρακτήρα και τα όρια του καπιταλιστικού συστήματος, κάνουν ακόμη πιο αναγκαίο και ρεαλιστικό το δρόμο των ριζικών αλλαγών στην οικονομία και την κοινωνική οργάνωση. Για την εργατική - λαϊκή εξουσία, για την οποία παλεύει το ΚΚΕ, με το λαό στην εξουσία και πραγματικό ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει. Μόνο με αυτήν την εξουσία, σε ένα σύστημα που θα μπαίνουν στο επίκεντρο οι ανάγκες των εργαζομένων, του λαού, θα εξασφαλιστούν η δουλειά για όλους, ο ελεύθερος χρόνος, ο οργανωμένος κοινωνικός τουρισμός, η ικανοποίηση ουσιαστικά και ολοκληρωμένα του δικαιώματος στις διακοπές.

 


ΣΗΦΑΚΗΣ ΟΠΤΙΚΑ

Περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Γιατί χρησιμοποιούμε cookies

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε, να σας προσφέρουμε μία μοναδική εμπειρία πλοήγησης.Με την πρόσβαση σας σε αυτόν, συναινείτε στη χρήση cookies. Για περισσότερες πληροφορίες, ανατρέξτε στους Όρους Χρήσης, και στην Πολιτική Cookies του AntilalosPress.gr.