Μοίρες https://www.booked.net
+17°C

Συνέντευξη με τον Μεσαρίτη ομογενή Μανώλη Πετράκη

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο:
Συνέντευξη με τον Μεσαρίτη ομογενή Μανώλη Πετράκη

Το να αγαπάς τον τόπο σου είναι αυτονόητο, το να κουβαλάς τον τόπο σου στην καρδιά σου ως ανεκτίμητο θησαυρό, είναι σπουδαίο και συγκινητικό.

Τούτες τις ημέρες ανταποκρίθηκε στην πρόσκλησή μου για λίγη συζήτηση από καρδιάς, ο  ομογενής συντοπίτης μας κος Μανώλης Πετράκης από το όμορφο Πετροκεφάλι. Ο κ. Πετράκης ζει με την οικογένειά του στο Κλήβελαντ του Οχάιο στις ΗΠΑ. Είναι ένας άνθρωπος μειλίχιος, ευπροσήγορος πάντα με το χαμόγελο και όταν πρόκειται για το χωριό του, τότε νομίζει ότι βρίσκεται στον παράδεισο!


Κ. Πετράκη πότε αφήσατε τον τόπο σας για την μακρινή Αμερική;

 Εδώ και πάρα πολλά χρόνια … θυμάμαι ήμουν έφηβος, μόλις 16 χρόνων περίπου.

 

Πώς το τολμήσατε σε τόσο μικρή ηλικία;

 Το τόλμησα, ήταν απόφαση ζωής εκείνα τα δύσκολα – πέτρινα χρόνια. Βλέπετε, ήταν θέμα επιβίωσης. Ήθελα να βοηθήσω την οικογένειά μου, τους γονείς μου και την μικρούλα αδελφή μου. Δεν ήξερα πώς έπρεπε να το κάνω και έφτασε μια πρόσκληση αναπάντεχα, δίχως να το πολυσκεφτώ μάζεψα σε μια μικρή βαλίτσα τα όνειρά μου, έκρυψα ως φυλακτό την ευχή της μάνας μου κι έφυγα.

 

Πώς ήταν η νέα τάξη πραγμάτων μακριά από την στοργή της οικογένειας – έφηβος  ων, και ταυτόχρονα η ανάγκη επιβίωσης σε μια ξένη χώρα χωρίς την γνώση της γλώσσας, κυρίως;

 Ήταν ομολογουμένως πάρα πολύ δύσκολα  και τώρα που με ρωτάτε σκέφτομαι πώς το τόλμησα! Βλέπετε η εφηβία, η νιότη τίποτα δεν υπολογίζει, απλά τολμά!

 Όλα αυτά που μας λέτε είναι πολύ σημαντικά και θα ήθελα σε λίγες γραμμές σαν αφήγηση ονείρου, να μας πείτε την συνέχεια μέχρι σήμερα…

 Δεν σταμάτησα να δουλεύω, βρήκα γνωστούς, φίλους, συντοπίτες που βρίσκονταν στην Αμερική πολύ περισσότερο χρόνο και με βοήθησαν, γι αυτό τους είμαι ευγνώμων. Οι μέρες κυλούσαν με αγωνία, χαρά και άλλοτε θλίψη γιατί μου έλειπαν οι δικοί μου και η ζωή μακριά τους ήταν δύσκολη και σκληρή!

 

Σκεφτήκατε κ. Πετράκη κάποια στιγμή δυσκολίας να εγκαταλείψετε την Αμερική και να γυρίσετε στο Πετροκεφάλι, στο χωριό σας;

Να σας πω και να το σκέφτηκα, προφανώς θα το έκανα αλλά δεν το θυμάμαι πλέον πέρασαν τόσα χρόνια από τότε, δε θα γύριζα πίσω γιατί είχα βάλει στόχο να βοηθήσω χρηματικά την οικογένειά μου για να ορθοποδήσει. Βλέπετε μιλάμε για την δεκαετία του ’60!

 

Η μετέπειτα πορεία σας στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, σας έφερε χαρές και τον πολυπόθητο στόχο σας;

 Αν εννοείτε αν βρήκα τον επαγγελματικό μου προσανατολισμό, ναι βέβαια και μάλιστα αρκετά σύντομα από τότε που έφτασα στην Αμερική.  Δραστηριοποιήθηκα στο χώρο της εστίασης με επιτυχία θα έλεγα και φυσικά ο αρχικός μου στόχος επετεύχθη.

 

Συνεχίζετε ν’ ασχολείστε στο χώρο της εστίασης;

 Όχι πλέον, συμπλήρωσα τα χρόνια εργασίας κι έτσι τώρα κάνω πράγματα που μ’ ευχαριστούν, με χαλαρώνουν, που αγαπώ.

 

Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν έχετε σχέση με την ομογένεια στο Κλήβελαντ; Αν σας ενδιαφέρει αυτό το κομμάτι της παράδοσης, του τόπου σας;

 Φυσικά! Μα δε θα μπορούσα να ζήσω εδώ χωρίς να έχω επαφή με τις ρίζες μου. Αυτό μου το προσφέρει ο σύλλογος Κρητών στον οποίο είμαι ενεργό μέλος και μάλιστα κάθε χρόνο προσκαλούμε Κρήτες καλλιτέχνες για να ενωθούμε με το νήμα του τόπου μας, να θυμηθούμε και να μην αποκοπούμε από τις ρίζες μας.

 

Θα μου επιτρέψετε να σας ρωτήσω για την οικογένειά σας αν τα παιδιά σας γνωρίζουν ελληνικά, αν αγαπούν αυτό το τόπο;

 Μ’ ευλόγησε ο Θεός με μια υπέροχη γυναίκα την Άννα και τέσσερα υπέροχα παιδιά ένα γιο τον Νίκο και τρία κορίτσια την Μαρία, την Κατερίνα και την Έλενα. Είναι σπουδαίοι επαγγελματίες εδώ στην Αμερική, φυσικά αγαπούν την Ελλάδα και ιδιαίτερα την Κρήτη και το Πετροκεφάλι. Μιλάνε την ελληνική γλώσσα από την τρυφερή ηλικία του νηπιαγωγείου, φροντίσαμε εγώ και η μητέρα τους γι’ αυτό. Θα συμπληρώσω ότι τόσο μεγάλη είναι η αγάπη των παιδιών εκτός από την δική μου για την Κρήτη που η κόρη μου Μαρία έκανε τον γάμο της στην Κρήτη - Μεσαρά,  παραδοσιακό γάμο σε μοναστήρι της περιοχής!

Είναι πολύ συγκινητικό αυτό που μας λέτε κ. Πετράκη. Η σχέση σας με το Πετροκεφαλι τον τόπο γέννησης, ποια είναι όλα αυτά τα  χρόνια;

 Είναι καρμική! Είναι του παιδιού με της μάνας, είναι ο ομφάλιος λώρος για μένα που δεν κόπηκε ποτέ!

 

Πότε ήταν η τελευταία φορά που ήρθατε στην Κρήτη;

 Τον περασμένο Σεμπτέμβρη, δηλαδή από το καλοκαίρι μέχρι τέλος Σεμπτέμβρη! Με βαριά καρδιά αποχαιρέτησα την Κρήτη για να επιστρέψω εδώ στο Κλήβελαντ όπου βρίσκεται  η οικογένειά μου για να περάσουμε τις γιορτές των Χριστουγέννων.

 

Κάθε πότε επισκέπτεστε τον τόπο σας;

 Κάθε χρόνο! Βλέπετε, είναι το οξυγόνο που μου λείπει, ο ήλιος, η θάλασσα, η ενέργεια που έχει αυτός ο άγιος τόπος. Ο τόπος τούτος που τα μάτια μου είδαν για πρώτη φορά το φως της ζωής!

 

Η αγάπη σας για τον τόπο σας διαφαίνεται ευδιάκριτα και συγκινητικά καταγράφει την βαθύτατη ανάγκη σας να έχετε επαφή με τις ρίζες σας, θα αποφασίζατε κάποια στιγμή να επιστρέψετε στον τόπο σας και να μείνετε για πάντα;

 Είναι πολύ δύσκολο, γιατί ναι μεν θα το ήθελα αλλά δεν μπορώ να μην βλέπω τα παιδιά μου τα οποία δραστηριοποιούνται στην Αμερική, έχουν τις οικογένειές τους και δεν μπορούν να μετακινηθούν παρά μόνο για διακοπές, δηλαδή μια φορά τον χρόνο! Δύσκολο πολύ!

 

Θα ήθελα να μας πείτε με βάση την δική σας πορεία και εμπειρία, πόσο σημαντικό είναι για έναν άνθρωπο να μην αποκόπτεται από τις ρίζες του.

 Απλά δεν πρέπει να γίνεται ποτέ αυτό. Πάντα πρέπει να κουβαλάμε μαζί μας τις ρίζες μας, να ξέρουμε από πού είμαστε για να έχουμε μέλλον. Εδώ και παντού σε όλο τον κόσμο υπάρχουν ελληνικές κοινότητες στις οποίες μπορεί κανείς  να γίνει ενεργό μέλος και με αυτόν τον τρόπο δεν χάνει την επαφή με την μάνα πατρίδα, ακόμα κι αν δεν μπορεί να επιστρέψει σε αυτήν, συχνά.

Η ομογένεια Κρητών της Αμερικής είναι οργανωμένη και διατηρούμε με ευλάβεια τα ήθη και τα έθιμα, τις παραδόσεις μας, δίνουμε πάντα το παρών στις συναντήσεις μας, στις πολιτιστικές εκδηλώσεις και κάθε φορά που καλούμε καλλιτέχνες από την Κρήτη!

 

Ευχαριστώ πολύ για την αποδοχή της πρόσκλησης για συζήτηση κι εύχομαι ολόψυχα καλές γιορτές.

 -Παρομοίως, ευχαριστώ κι εγώ.

 

Είναι στ’ αλήθεια σπουδαίο να κρατάς τις ρίζες σου, είναι σαν το δέντρο που ανθοφορεί όταν έχει βαθιές ρίζες στη γη, χωρίς αυτό, θα μαραθεί. Αν αγνοήσεις τις ρίζες σου, τις παραδόσεις, την ιστορία του τόπου σου,  θα είσαι περιφερόμενος άγνωστος στα μονοπάτια της ζωής και θ’ αφανιστείς!

Εύα Καπελλάκη – Κοντού[Εκπαιδευτικός, αρθρογράφος και ραδιοφωνική παραγωγός].

Ακολουθήστε το AntilalosPress στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

ΣΗΦΑΚΗΣ ΟΠΤΙΚΑ BIOHELLAS

Περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Γιατί χρησιμοποιούμε cookies

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε, να σας προσφέρουμε μία μοναδική εμπειρία πλοήγησης.Με την πρόσβαση σας σε αυτόν, συναινείτε στη χρήση cookies. Για περισσότερες πληροφορίες, ανατρέξτε στους Όρους Χρήσης, και στην Πολιτική Cookies του AntilalosPress.gr.