Μοίρες https://www.booked.net
+17°C

Σαν σε όνειρο ήταν η ζωή σου… τώρα ταξιδεύεις στ’ ονείρου το φως!

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο:
Σαν σε όνειρο ήταν η ζωή σου… τώρα ταξιδεύεις στ’ ονείρου το φως!

Συνήθως Χρύσα μου μας περίμενες με το χαμόγελο στα χείλη στον χώρο σου, οικοδέσποινα στη Δημοτική Πινακοθήκη Μαλεβιζίου, για να μας ξεναγήσεις στους χώρους της. Για να δημιουργήσεις, συμπαρασύροντας κι εμάς στην κατασκευή της μάσκας… Θυμάσαι;

Θυμάσαι στον Σίβα Μεσαράς με την σιβιανή μάσκα και το σκετς εκείνο με το «μια φορά κι έναν γ καιρό σ’ ένα κρητικό χωργιό…» κι εσύ εκεί με το χαμόγελο να μας καλείς στην Πινακοθήκη για να παρουσιάσεις την μάσκα να την αναδείξεις; Ήθελες ν’ αναδείξεις τον πολιτισμό, να ενώσεις το πασλ έκφρασης πολιτισμού.  Ήθελες… να ενώσεις τους ανθρώπους για να πορευτούν στη λεωφόρο προς το ξέφωτο!

Τον περασμένο Φεβρουάριο μου έδωσες την τελευταία συνέντευξη στην εφημερίδα «Αντίλαλος» για την ιστορία της μάσκας… Δεν είχα καταλάβει τίποτα. Δεν είχα αφουγκραστεί πίσω από τις λέξεις, την φωνή της ψυχής σου, συγγνώμη.

Ο πολιτιστικός Σύλλογος Σίβα «Θέμος Κορνάρος» σ’ αποχαιρετά ευχαριστώντάς σε για την προσφορά σου.

Ο πολιτισμός έχασε ένα εκπρόσωπό του,  αλλά μας άφησες σημαντικό έργο! Μας δίδαξες κυρίως με το χαμόγελό σου, εκείνο που γαλήνευε τις ψυχές κι άφηνε το ουράνιο φως να τις φωτίσει.

Θλίψη δεν χωρά στη χαρά, γιατί εσύ Χρύσα μου ήσουν η πηγή της χαράς. Σ΄ ένα μακρινό ταξίδι κίνησες σήμερα το απόγευμα να πας, στη δική σου τη μοναδική «Ιθάκη»! Να μας προσέχεις και να μας αγαπάς! 

Γράφει η Χρύσα πριν μερικά χρόνια για το δέντρο που καρποφορούσε θαύματα..:

«Μυρρίνη, μυρσίνη, μυρτίνη, μερτιά, μερσινιά, μυρσίνη, σμυρτιά, μυρτιά. Ο θάμνος που έγινε δέντρο. Δέντρο αιωνόβιο, δέντρο ιερό. Που γα φύλλα του έχει προσευχές, που στον κορμό του ευδοκιμεί το θαύμα. Εκεί κρύβεται το μυστικό. Μια Παναγιά Μυρτιώτισσα, Μυρτιδιώτισσα. Η Παναγιά της Παλιανής.

Τόσο παλαιά όσο η ιερή τράπεζα της, το αρχαίο κιονόκρανο που ευλογεί τους άρτους την ημέρα της γιορτής της, την Κυριακή 24 του Σεπτέμβρη.

Όταν περάσεις μην ξεχάσεις… Κρέμασε μια μεταλλική ευχή, κάνε το τάμα σου. Να ξέρεις … πάντα καρποφορεί».

Μια επιδαπέδια σύνθεση βασισμένη στην γεωμετρική δομή αποτέλεσε για τα παιδιά μια διαδρομή στον παρελθόντα χρόνο όπου έσπειραν στο χώμα – κάθε σπόρος και μιαν ευχή – άλεσαν σιτάρι σε μυλόπετρες, συνέθεσαν το έργο και τέλος άναψαν το κερί της «Ευχαριστίας».

Η Χρύσα Βαθιανάκη ανήσυχο πνεύμα έσπαγε το κατεστημένο και τα όρια. Οι παγκόσμιες επιδράσεις εναρμονίζονται στο τοπικό γίγνεσθαι μαζί της με καθοδηγητή εκείνη… την παγκόσμια καλλιτέχνιδα διψασμένη για τέχνη και πολιτισμό.  Ευαίσθητη, ευπροσήγορη και ακούραστη λειτουργός των τεχνών και γραμμάτων. Έφερνε τι τέχνες μια, μία μπρος στα έκπληκτα μάτια των ανθρώπων,  αφήνοντάς τους να τις ψηλαφίσουν και να παράγουν τέχνη.

Ο Δήμαρχος Μαλεβιζίου κ. Μενέλαος Μποκέας σ’ αποχαιρέτησε λέγοντας μεταξύ των άλλων:

« […] Μια γυναίκα γεμάτη ζωή, η Χρύσα Βαθιανάκη αφιέρωσε τη ζωή της στον πολιτισμό και στο Μαλεβίζι που τοσο αγαπούσε. Ακούραστη ως το τέλος, παθιασμένη δημιουργός αφοσιωμένη στη δουλειά της και, πάνω απ’ όλα πάντα χαμογελαστή. Ευγενής, πνεύμα ανήσυχο και ελεύθερο που ξεχείλιζε από καλοσύνη… θα μας λείψεις».

Η συνάδελφός σου κα Ελένη Γουμενάκη γράφει:

«Ήσουν καλή συνάδελφος με ήθος και αξιοπρέπεια! Το κενό …μεγάλο! Σαν άνθρωπος, εξαιρετική σαν εικαστικός πολύ δοτική και αφοσιωμένη στην εργασία σου για πολλά χρόνια, στο Κ.Δ.Α.Π. στην Παλιανή! Αγαπούσες ολύ τα παιδί και ας μην είχες δικά σου! […] Ήσουν μαχήτρια μέχρι την τελευταία στιγμή»!

Ο πολιτιστικός Σύλλογος Γαζίου γράφει:

«Τα λόγια φτωχά και ανεπαρκή για να αποδώσουν το μεγαλείο της ψυχής και του έργου σου, την πολυετή προσφορά σου στους μικρούς μαθητές και στην κοινωνία… το πώς μεταλαμπάδευες το πάθος στους μικρούς ζωγράφους, τους χώρους τέχνης που τους ξεναγούσες με δική σου πρωτοβουλία, τα σκηνικά θεάτρου και τις εκθέσεις που είχες επιμεληθεί δίνοντας χρώμα και πνοή στους τοίχους, το αστείρευτο ταλέντο σου και το χαμόγελό σου. Τις επισκέψεις  με τα παιδιά στο αρχαιολογικό μουσείο του τόπου μας και σε άλλους χώρους …την άσβεστη όρεξή σου για ζωή και δημιουργία και τα όνειρά σου που δεν εκπληρώθηκαν… Καλό ταξίδι στην γειτονιά των αγγέλων»!

Η δημοσιογράφος και καλή φίλη κα Νέλλη Κατσαμά γράφει:

«Κομπολογούσα όλη μέρα θάνατο σήμερα, όπως κάθε 4η Ιουλίου από το 1999. Και σήμερα αναρωτιόμουν μέσα από την ποίηση του Αργύρη Χιόνη, αν: Τρέμουν ποτέ τα γόνατα του πανίσχυρου Χάρου;

Οι μεγάλες ψυχές γνωρίζουν άραγε ότι υπάρχει μόνον ένα μέγεθος θανάτου; […] και παρακάτω… Την Χρύσα την γνώρισα όταν έκανε τα σκηνικά στην εκπομπή μου «Μαζί στις 3» στο Creta Channel. Ανήσυχη, ήσυχη, σχεδόν ψιθυριστά άπλωνε τέχνη να μοιραστούμε, ν’ αφουγκραστούμε να προβληματιστούμε. Στην Κίνα έφτασε, σε ιερό ναό άπλωσε προσφορές τάματα τέχνης, στο Θεό της σιωπής σπάζοντας το άβατο της ιερουργίας.

[…] Μέρες το ψυχανεμιζόμουν… Ωστόσο με το άγγελμα του θανάτου δίπλα στη θάλασσα, απόψε, σα να την ακούω με την φωνή της να καλεί:

Ανοίξτε τα παράθυρα για να σβήσουν τα νεκροκέρια…».

Καλό ταξίδι στο ανέσπερο φως…

Εύα Καπελλάκη – Κοντού [Εκπαιδευτικός, αρθρογράφος και ραδιοφωνική παραγωγός].

Φωτογραφικό υλικό

Ακολουθήστε το AntilalosPress στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

ΣΗΦΑΚΗΣ ΟΠΤΙΚΑ

Περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Γιατί χρησιμοποιούμε cookies

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε, να σας προσφέρουμε μία μοναδική εμπειρία πλοήγησης.Με την πρόσβαση σας σε αυτόν, συναινείτε στη χρήση cookies. Για περισσότερες πληροφορίες, ανατρέξτε στους Όρους Χρήσης, και στην Πολιτική Cookies του AntilalosPress.gr.